#63 - 1. Plastic Bonsai 2. BasicFit-rugtas 3. Emoji drol is het nieuwe badeendje
Een gezamenlijke hobby; Op het verkeerde been gezet door een lelijke tas; Waar en hoe gebruik je een emoji drol?
Plastic Bonsai
Het idee was dat Maarten en ik een gezamenlijk hobby zouden hebben, dan zouden we daar tijdens bijeenkomsten, zoals verjaardagen, gezellig over kunnen praten. Bonsai leek me daarvoor heel geschikt. Ik kocht twee bomen. Eén voor Maarten, één voor mezelf.
Bonsai bleek een heel universum: vaktijdschriften, honderden blogs en YouTube-tutorials, en eindeloos veel dingen om geld aan uit te geven - fijne Japanse mini-schaartjes, handgemaakte bonsai-schalen van Japans keramiek en peperdure voedingsstoffen.
Ook interessant: de verschillende stromingen in de bonsai-wereld. Je hebt puristen en nieuwlichters. Maarten en ik zouden samen ons pad moeten vinden. Misschien zouden we andere opvattingen ontwikkelen over het trainen van onze bomen, met verhitte discussies over het al dan niet snoeien van een tak. Er zijn internationale bonsai-congressen die we samen zouden kunnen bezoeken, en tentoonstellingen waar eeuwenoude boompjes te koop aangeboden worden, voor honderdduizenden euro’s. Misschien zouden onze boompjes over 30 jaar wel een prestigieuze bonsai-prijs winnen!
Het liep anders; bij mijn boompje trad al na een maand of twee de herfst in, zo leek het, en toen de winter. Maar de lente zou nooit komen. Mijn boom was dood.
Maarten nam intussen zijn van levenslust blakende exemplaar mee op vakanties en voerde er intieme gesprekken mee. Bij hem thuis keek ik schielijk naar zijn boom, die stond te stralen in een cirkelvormige nis.
Jaren later viel ik opnieuw in een bonsai-rabbithole, nu op veilingsite Catawiki. Ik bracht een winnend bod uit op vier boompjes. Een half jaar later stonden ze allevier dor in de vensterbank. Tijd om de waarheid onder ogen te zien: een prijswinnende bonsai-kweker zou ik nooit worden.
Maar de serene uitstraling die een bonsai boom aan mijn interieur geeft wil ik natuurlijk niet missen. Gelukkig is de ultieme gemaksboom tegenwoordig gewoon te koop (€19,99 bij Intratuin). Lang nadat ook Maartens boom gesneefd zal zijn staat deze er nog net zo mooi bij als vandaag.
BasicFit-rugtas
Lelijke Dingen-scout Bruno nam me mee naar Homelanding, een festivalletje op nog geen vijf minuten fietsen van mijn huis. Op Homelanding waren verfrissend weinig lelijke dingen te zien, en vooral leuke en mooie dingen. Ik was dan ook teleurgesteld om er de BasicFit-rugtas tegen te komen, die al heel lang geaccepteerd is als universeel lelijk. Bruno liet me zien dat er zelfs een Instagram-account bestaat dat niets anders doet dan BasicFit-rugtassen spotten, in het wild.
Je krijgt deze lelijke tas gratis bij een BasicFit-lidmaatschap. Dat is van alle budget-gyms veruit de meest schamele sportschool, met in BasicFit-oranje uitgevoerde fitness-machines die er moedwillig goedkoop uitzien, en notoir smerige douches waar je schimmels oploopt. Ik was me dus al aan het verkneukelen toen ik stiekem de man met de BasicFit-rugtas fotografeerde. Haha, ga ik lekker verhaaltje over maken.
Maar ik werd onverwacht met beide beentjes op de grond gezet. Een dag na Homelanding liep ik langs een hippe vintage kledingwinkel, en ja hoor, daar hing ie: de BasicFit-rugtas. Vijfentwintig euro.
Ik had het natuurlijk al kunnen weten toen ik ’m bij Homelanding signaleerde. De man vertoonde zich expres met de BasicFit-rugtas tussen de culturele avant-garde van Amsterdam. Een klassiek staaltje counter-signaling. Door de tas te dragen zet hij mensen als ik op hun plaats: in jouw bekrompen wereldje is dit misschien een Lelijk Ding, maar joh, ik ben alweer drie stappen verder.
Verleidelijk: voor 25 euro verover ik met de originele BasicFit-rugtas in één klap een plekje in de grootstedelijke culturele voorhoede. Een koopje.
Emoji drol is het nieuwe badeendje
In Amsterdam zijn er volgens de laatste tellingen zes (6) winkels waar je uitsluitend badeendjes kan kopen. Ik schreef al eens over de Mama Duck Stores, en over de kankergrote badeend in de etalage die als spectaculaire conversation piece klanten naar binnen moet lokken.
De Spaanse Lelijke Dingen-correspondent G. stuurde een reportage van al het lelijks dat je kan vinden bij de Ale-Hop, een giftshop die goed vertegenwoordigd is op het Iberische schiereiland. Bij het schap met emoji-drollen moest ik aan de badeendjes denken. Ze zijn gemaakt van hetzelfde materiaal, en ze zijn ook in allerlei verschijningsvormen met verschillende attributen (brillen, hoofddeksels, etc.) verkrijgbaar.
Toch is er ook een verschil tussen emoji drollen en badeendjes. Het badeendje is halverwege de vorige eeuw ontwikkeld, het is sindsdien een archetypisch levensgenietertje dat je gezelschap houdt tijdens het badderen. De emoji drol is een hulpmiddel om in het digitale domein op een luchtige manier je ongenoegen kenbaar te maken. De drol was dus helemaal geen ‘ding’, maar een plaatje, een minuscuul stukje digitale informatie. Maar bij de Ale-Hop is de emoji drol als Funny Poop voor het eerst tastbaar gemaakt.
Waar en hoe gebruik je een emoji drol? Als ik in bad per se zou moeten kiezen tussen een eendje of een drol, doe dan in godsnaam maar dat eendje. Maar is er verder nog iets dat je kan doen met een emoji drol? Op de website van Ale-Hop laten ze er ook niet al teveel over los, behalve dat het the craziest way to relieve stress is. Aha, je moet er in knijpen en dan ervaar je ontspanning.
Het maakt me verder ook niet uit wat je ermee kan doen. Maar het zou voor de diversiteit van het Amsterdamse winkelaanbod wel goed zijn als tenminste één badeendjeswinkel de overstap zou maken naar emoji drollen.
Ik kan wel gekkere manieren bedenken om te ontstressen, maar dat zegt misschien meer over mij.
Pittige collectie weer!